Saturday, March 19, 2011

ആറാട്ടുപുഴ പൂരം

ഇക്കൊല്ലത്തെ ആറാട്ടുപുഴ പൂരത്തിന് ഇന്ന് പരിസമാപ്തി. ഇത്  പണ്ടൊരിക്കല്‍ ആറാട്ടുപുഴ പൂരത്തിന് ഉണ്ടായ സംഭവമാണ്.
ആറാട്ടുപുഴ പൂരം നടക്കുന്നത് ഒരു 2 കിലോമീറ്റര്‍ നീളവും 1 കിലോമീറ്റര്‍ വീതിയും ഉള്ള വലിയൊരു പാടത്താണ്. പൂരം പ്രധാനമായും നടക്കുന്നത് രാത്രിയാണ്. അന്ന് കറന്റ്‌ ഇല്ല. അത് കൊണ്ട് പൂര കമ്മിറ്റിക്കാര്‍ വെളിച്ചത്തിനായി 10 - 50 പെട്രോമാക്സ് ലൈറ്റുകള്‍ വാടകക്കെടുത്ത്‌ അത് ഓരോരുത്തരുടെ തലയില്‍ വെച്ച് കൊടുത്തിട്ട് അവരോടു ഇരുട്ടുള്ള ഓരോ മൂലകള്‍ നോക്കി പോയി നില്ക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ ഒരു വിധം എല്ലാ സ്ഥലത്തും വെളിച്ചം ഉണ്ടാവുമല്ലോ. ഒരു വിദ്വാന്‍ തലയില്‍ ഈ ലൈറ്റും വെച്ച് ഇരുട്ടുള്ള മൂല തപ്പി നടന്നു. അത്ഭുതം തന്നെ, അയാള്‍ എവിടെപോയാലും അവിടെ ഇരുട്ടില്ല! അയാള്‍ ആ രാത്രി മൊത്തം അങ്ങിനെ ഇരുട്ടുള്ള ഒരു മൂല തപ്പി നടന്നുവത്രേ!

Disclaimer - this story is not my original. I heard this story from my grown ups, who must have heard it from someone else.

Tuesday, January 4, 2011

Holy Cow!

A couple of friends and I have the habit of singing a song in the worst manner possible. We used to be very enthusiastic about it, and it was even a competition among us. Those good old days are past, and such competitions are kinda rare these days. The following story, [spoiler: believe it or not], is a real one, with no exaggerations and happened in one of those golden days. A few of the mallu dialogues, I could not translate in a good enough manner to express its essence, so non-mallus, pls forgive me.

This happened during my 12th std in school. In one of the hours, I forgot why, there were only a handful of (unlucky) students in the class without any teacher too. I seized the opportunity and started my saadhakam (practice). I hummed the 1st few lines of a popular song from the movie Nandanam, got in the groove, and continued, louder.

Soon, it was pretty loud. Within a few minutes, the teacher from the neighboring class, with a look on her face that you usually get when you step on something nasty, came running into our classroom, and cried - "Ithenda ivade orocha!!? (What is all this noise here!!?)"

Ok, she didn't ask "Who is singing?" - I could forgive her for that. But she didn't even ask "What is that sound?". Irritated from the lack of appreciation I was getting, I thought "Athrekkayo?" and with a straight face, replied - "Ath porathe etho pashu aa teachere (It must be some cow outside, Madam)"

"Oh..", she said, convinced, and left.

THAT, was the proudest moment of my singing career.